Yazarların sırları

Meraklı okuyucuları tatmin edecek ‘Nobel’den de Öte’ kitabı, 16 yazarın samimi röportajlarını içeriyor. Jose Saramago, V.S. Naipaul, Marquez gibi yazarların bilmediğimiz yönlerini şaşırarak öğreniyoruz
 

Bazen okuduklarımızın kendisi kadar, onu yazan kişi de ilgimizi çeker. Hatta roman karakterlerinin gerçekte kimi anlattığı konusunda komplo teorileri üretmeye bayılırız. Örneğin ‘Tutunamayanlar’daki Turgut ve Selim’i, yazar Oğuz Atay’la gibi düşünmek, bir Türk okuyucusu geleneğidir. Romantik okuyucular, “Oğuz Atay’ın kendisi hem Selim hem Turgut’tur” der ve buna içtenlikle inanır. Başka bir örnek de Orhan Pamuk’tan... Yazar son kitabı ‘Saf ve Düşünceli Romancı’da, bazı okuyucuların kendisini Masumiyet Müzesi’nin başkarakteri Kemal sandığını, yolda çevirip “Orhan Bey bu anlattıklarınızı gerçekten yaşadınız mı?” diye sorduklarını anlatıyor.
Okuduğumuz romanları kimin, hangi duygularla ve ne şartlarda yazdığını mutlaka merak ederiz. Merakımızı daha da perçinleyen, bu konuda çok da konuşmak istemeyen yazarlar olur. Bu kitap, Nobel ödüllü 16 yazarın ilginç sırlarını röportajlar yoluyla ifşa etmesi açısından önem taşıyor. Jose Saramago’dan Günter Grass’a, Orhan Pamuk’tan Gabriel Garcia Marquez’e kadar birçok efsane, okuyucusunu şaşırtarak anlatıyor kendisini.


Nobel’den de Öte, Nobel Edebiyat Ödüllü 16 Yazarla Söyleşiler, Xavi Ayen, Doğan Kitap, 172 sayfa


 

Günter Grass ayakta yazıyor
 ‘Körlük’ romanıyla okuyan herkesi etkilemiş Jose Saramago’nun tanrıya inanmadığını, anne-babasının okuma yazma bilmediğini, operaya düşkün olduğunu, en sevdiği eserin de Mozart’ın ‘Don Giovanni’si olduğunu öğrenmek beni şaşırttı. Alman yazar Günter Grass’ın tüm romanlarını ayakta yazdığını okuyunca da deliye döndüm. Bence buna basbayağı çılgınlık derler.
V.S. Naipaul’un röportajını okurken de bir arkadaşımla dedikodu yapıyormuş gibi hissettim. Naipaul diyor ki, “Hemingway içinde yaşadığı dünyayı anlamadı, iki dünya savaşı arasında Paris’teydi ama okurlarına sadece içtiği kokteylleri anlatıyordu.” Bir de, “Öylesine bıktım ki bir daha asla çağdaş yazar okumayacağım” deyişi var ki, duvar yazısı kıvamında...
‘Nobel’den de Öte’, yazar Xavi Ayen ve fotoğrafçı Kim Manresa’nın ülke ülke gezerek Nobel ödüllü yazarlarla yaptıkları röportajlardan oluşuyor. Hemen hepsi toplumsal, siyasi ya da insani amaçlara hizmet eden bu yazarları birleştiren, edebiyata duydukları inanç ve içlerindeki azim. www.twitter.com/gulumdagli


Kimlerin röportajı var? 
Wole Soyinka, Doris Lessing, Jose Saramago, Nadine Gordimer, Gao Xingjian, Gabriel GarcÌa M·rquez, Günter Grass, Necib Mahfuz, Toni Morrison, V.S. Naipaul, Imre KertÈsz, Kenzaburo Oe, Derek Walcott, Orhan Pamuk, Wislawa Szymborska ve Dario Fo.



Orhan Pamuk geceleri makarna pişiriyor
Kitapta söylediğine göre, Orhan Pamuk her gece saat 11’de yatıyormuş. “Ama yaşımdan dolayı o kadar saat aralıksız uyuyamıyorum ve dört saatin ardından, yaşlı bir adam gibi ayağa dikiliyorum. Pijamamla bir saat çalışıyor ve sonra yeniden yatağa dönüyorum. Bütün gün sürekli yazıyorum ve her zaman kâğıt kalem kullanıyorum. Gece olduğunda açlık bastırıyor, mutfağa gidip kendime makarna pişiriyor, bir bardak şarap içiyor ve yemekten sonra masa başına dönüyorum. Lokantalara gidip başka insanlar görmek istemiyorum, sadece yazmak istiyorum; yalnız bir insana dönüştüm. En iyisi de sabah yedide yatakta, bir gece önce yazdıklarımı gözden geçirip bir çocuğunki gibi taze bir zihinle ve mutlulukla yazmak istediğim romanı düşünmek.” (Kitaptan)