FESTiVAL PAZARI
* Pazar günü, İstanbul en sıcak günlerinden birini yaşarken Rock’n Coke Ana Sahnesi’ne Gripin’le “Merhaba” dedik. Gripin, geçen yılın en çok satan, en çok ödül alan gruplarından biri. Sahneye çıkış sırasını programlarken sanki daha adilane davranmak gerekiyordu.
“Gripin’i yeterince ‘rock’ bulmuyorsanız niçin sahneye çıkartıyorsunuz? Madem çıkarttınız, o saatte Gripin olur mu?” diye düşünmeden edemedik. Saat 15.00’te, Gripin doğru değildi.
* Rock’n Coke VIP alanına, diğer adıyla İstanbul Lounge’a bilet alıp girebiliyorsunuz. Ayrıca davetlileri de var. Hava çok sıcaktı. Erkek izleyicilerin büyük çoğunluğu tişörtleri fora etmişken “Kız arkadaşların ne günahı var?” dedirten olaylar oldu. İstanbul Lounge’a bikini üstüyle girmeye çalışan kimi biletli kız arkadaşlara “Pardon, buraya böyle giremezsiniz” dendiğine şahit oldum. Mevsimlerden yaz, şehirlerden İstanbul; bir müzik festivali... Şaşırmamak mümkün değil.
En iyi performans Athena’dan
* Saat 17.30 sularında sahne alan Athena’yı özlemişiz. Kararında bir performanstı. Cumartesi günkü Duman performansı beklediğimizden daha sessiz sedasızdı; Athena sahnenin hakkını verdi. n Uzun bir bekleyişten sonra Skunk Anansie performansı, “Beklediğimize değdi” dedirtti. Grubu daha önce izlemiştik ancak festival izleyicisinin reaksiyonunu görünce; bu memlekette Skunk Anansie’nin ne kadar çok sevildiğini bir kez daha anladık. Şarkıları ezberde, sahneleri 10 numaraydı...
* Rock’n Coke’un en güzel sahnelerinden biri de ‘Şehir Sahnesi’ydi. Yeni Harman, Pijama, Suit- case, Kung Fu gibi İstanbul gece hayatının canlı müzik grupları dışında Adana’dan, Ankara’dan, İzmir’den iyi gruplar izleme fırsatı bulduk.
* Paolo Nutini, 20’li yaşlarında İskoçyalı bir müzisyen. Pek tanınmıyordu Türkiye’de. Ama Rock’n Coke programının en pırıltılı isimlerinden biriydi. Pazar günü, Hezarfen’de birçok kişi Nutini’yle tanışma fırsatı buldu. İyi de oldu. Tek üzüntümüz, diğer sahnelerde aynı saatlerde sahne alan Beach House ve Black Lips’le çakışmasıydı.
* Saat 23.00’e yaklaşırken sahnede Travis vardı. Çok doğru bir şarkı sıralaması yapmışlardı. En yakışıklı şarkılarını söylediler. Hani “Dillerde marş” derler ya; ahali hep bir ağızdan marş gibi söyledi. Onları izlerken diğer sahnedeki Mogwai’den kısmen mahrum kaldık.
Bizden biri
* Gecenin finalini Moby’le yaptık. Kendini Türk gibi hissediyor artık Moby. Gide gele şarkılarını da ezberletti bize. Seyircinin tepkisinden çok mutluydu. Sahneden teşekkür edip durdu...
* Cumartesi performanslarını unutmayalım; Melis Danişmend’in sahnesinde, hem de The Kooks’la çakışmasına rağmen iğne atsan yere düşmüyordu. Çilekeş ve Kurban saat itibarıyla biraz yalnız, biraz mahsundu. Motörhead’i canlı canlı izlemek ayrıcalıktı. Altını çizmek isterim; Rock’n Coke, heavy metal’e daha yakın durmalı. Limp Bizkit deseniz, kitlesinin 10 yıllık gazını aldı. 2Many Djs şahane bir final yaptı.
