05 Nisan 2010 Pazartesi

ROLL'A SELAM OLSUN

13.12.2009



Beşiktaş İnönü tribününde Vedat Okyar için açılan pankart.

Yitip gidene kadar önemini fark etmediğimiz şeyler vardır ya, bu da onlar gibi. 13 yıl boyunca her ay peşinden koşturduğum şahane müzik dergisi ROLL yok artık. Sanırım ben de '13'ün uğursuz bir sayı olduğuna inanmaya başlasam iyi olacak.
Kaç sattığını hiç merak etmedim derginin. Yeterince insan almış olsa kapanmak zorunda kalmazdı belki de.
Bir ucunda hüzünlü penguenlerin, diğerinde yalnızlığa mahkum kutup ayılarının yaşadığı şu gezegende, insanların çıkardığı her güzel sese dair bir kamyonet dolusu yazı okudum ROLL'da. Varlığından haberdar olmadığım bir sürü insanın gezegenin bir yerinde benim için şarkı hazırladığını öğrendim.
Şarkının, türkünün, baladın, ağıdın dile gelene, notaya dökülene, enstrümana aktarılana kadar muhteşem birer hikayeleri olduğunu fark ettim. Samimiyet olmadan hiç bir şeyin düzgün yapılamayacağını anlatan bir sürü şarkıcıyı, çalgıcıyı oradan tanıdım. Kimini dinledim, kiminin kapısını çalmadım ama ne dediğini anlamaya çalıştım. Hâlâ dönüp dönüp okurum eski sayılarını. Sanki hepsi dün söylenmiş de, benim elime bugün geçmiş gibi taze çoğu yazı.
Dört beş insanın iradesinin, ısrarının, gayretinin, emeğinin şu hayatı nasıl renklendirdiğini, bizi nasıl parlattığını göstermesi bakımından da büyük bir işti ROLL.
Şu şehri İstanbul'da ve memleketin dört bir yanında sabahtan akşama kadar bir şeyler dinleyen insanlar, dinlediklerine dair 'içi olan' bir şeyler de okusalar, hem şarkılar hem hayat bambaşka bir anlam kazanacak ya, olmuyor işte.
Bugün, son sayısını geçen hafta başında aldığım ve okumaya elimin bir türlü varmadığı ROLL'a bir selam çakmak geldi içimden.
Bir aklını sevdiğimin adamı akıl etmiş, bir kaçı el vermiş, bir korsan mitingde açar gibi İnönü'nün kapalısına germişlerdi pankartı. "Bugün dost yaralanmış yine gönlüm hoş değil" yazan o pankartın bir köşesinde o günlerde hasta yatan, mahallenin en yakışıklı abilerinden rahmetli Vedat Okyar'ın her daim yakışıklı fotoğraflarından biri vardı. O gün orada bir tuhaf olmuştum. Bugün son sayıyı elime tekrar aldığımdan birden o günü hatırladım ve yine tuhaf oldum nedense. Vedat abi ve ROLL! Güzel ikili.
Derya'ya, Merve'ye, Siren'e, Yücel'e, Apo'ya, iki Hakan'a... İyi ki şeytana uymuşsunuz, yoksa sıkıntıdan patlayacaktık.
Elinize sağlık.